خداوند سخن بر منبر

خداوند پرستش در محراب

خداوند کار در زمین

خداوند پیکار درصحنه

خداوند عدل در حکومت

خداوند پدری و انسان پروری در خانه

خداوند وفا در کنار محمد

خداوند مسئولیت در جامعه

خداوندقلم در نهج البلاغه

خداوند پارسایی در زندگی

خداوند دانش در اسلام

خداوند انقلاب در زمان

و بنده خدا در همه جا و همه وقت

                                                         دکتر علی شریعتی

آزادي   .............

در دامن اسارت مي زايد ،

در زنجير رشد مي كند ،

و با غصب بيدار مي شود........

هاي ، اين سرنوشت آزادي هست !

                                                                              دكتر علي شريعتي

              و آشكارا از آناني كه دوستمان دارند غافليم..............

                     شايد اينست دليل تنهايي ما.................

                        دكتر علي شريعتي

دوستان عزيزم سلام من  اين جمله دكتر روخيلي  دوست دارم .

 اينجا هم نوشتمش خدا كنه شما هم خوشتون بياد

نمی دانم پس از  مرگم چه خواهد شد.....

نمي خواهم بدانم كوزه گر از خاك اندامم چه خواهد ساخت.....

ولي بسيار مشتاقم كه از خاك گلويم سوتكي سازد

گلويم سوتكي باشد به دست كودكي گستاخ وبازي گوش

و او يكريز و پي در پي دم گرم و چموشش را در گلويم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را اشفته تر سازد

بدين سان بشكند

                           هردم سكوت مرگبارم را                      ٌدكتر علي شريعتيُ  

اگرماه بودم وبه هر كجا كه بودم سراغ تو را از خدا مي گرفتم

واگر سنگ بودم و به هر كجا كه بودم سر رهگذر تو جا مي گرفتم

واگر ماه بودي و به هر كجا كه بودي شايد به صد ناز سر بام ما مي نشستي

واگرسنگ بودي و به هر كجا كه بودي مرا مي شكستي

                                                          مرا مي شكستي   

ترجیع میدهم با کفش هایم راه بروم و در فکرخدا باشم

تا اینکه در مسجد بنشینم ودر فکر کفشم

                                                              دکتر علی شریعتی

فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم

                                    یکی سوال می کند به خاطر چه زنده ای؟

                                    و من برای زندگی تو را بهانه می کنم

...وسپاس بر تو که مرا *تنهایی* بخشیدی تا فراموشت نکنم

زیرا وقتی این تنهایی در تو و از توست

می توانم گناهانم را به دست بخشندگی تو بسپارم.

                                         علی کرمی

برای تو که قلب منی۰۰۰

برای تو می نویسم ....

برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست...

برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست...

برای تويی كه احساسم از آن وجود نازنين توست...

برای تويی كه تمام هستی ام در عشق تو غرق شد...

برای تويی كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است...

برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود كردی...

برای تويی كه وجودم را محو وجود نازنين خود كردی...

برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است ...

برای تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است....

برای تويی كه قلبت پـاك است...

برای تويی كه در عشق ، قـلبت چه بی باك است...

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...

برای تويی كه غمهایت معنای سوختنم است...

برای تویی که آرزوهایت آرزویم است...